Πέμπτη, 4 Δεκεμβρίου 2008

Το Μυστικό των Ουγενότων.2. Η νύχτα

Francis Dubois

Στη πολυκύμαντη ζωή μου συνάντησα
μία σπουδαία αντίπαλο την Αικατερίνη των Μεδίκων, βασιλομήτωρ της Γαλλίας και μέλλουσα πεθερά μου, όπως όλοι συν τω χρόνω έχετε.
Ικανή υπερασπίστρια, όπως καταλαβαίνεται, των συμφερόντων του Βατικανού,
σφοδρών πολέμιων και ανταγωνιστών του Καλβινισμού αλλά εξαναγκασμένων να συμβιώσουν, αλλά πώς. Το πανούργο σχέδιο της είναι απλό όσο και το "όρθιο"αυγό του Κολόμβου. Να με απομονώσει απο τους ομοϊδεάτες και υποστηρικτές μου ώστε νάμαι Ουγενότος μεν χωρίς υποστηρικτές δε, έρμαιο στο Καθολικισμό.
Σα τη παιδοκτόνο Μήδεια αποφασίζει τη σφαγή τους τη νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου, ενώ γύρω μου χαράσει τη σφιχτή παγιδα της "γραμμής του Ποπήλιου", κόβει τα μαλλιά μου όπως η Δαλιδά τη μυστική μου δύναμη.
Γεννήθηκα καθολικός δεν έπρεπε να προδώσω σαν τον Αλκιβιάδη και τον Αντώνιο, τους οποίους ο Ερμής και Θεός εγκατέλειψαν.
Αυτή τη νύχτα καταφέρνει η Αικατερίνη των Μεδίκων να κάμει "το θηρίο" τον Κάρολο να φοβηθεί περισότερο απ' ότι έπρεπε "τον Γιάννη" τους Ουγενότους.
.